Νεογνό – βρέφος (0–12 μηνών)
Παιδοορθοπαιδική παρακολούθηση στο πρώτο έτος ζωής
Η αναπτυξιακή δυσπλασία ισχίου αφορά τη μη φυσιολογική ανάπτυξη της άρθρωσης του ισχίου. Η έγκαιρη διάγνωση είναι καθοριστική, καθώς στα βρέφη η αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική και πολύ αποτελεσματική. Το υπερηχογράφημα του ισχίου αποτελεί τμήμα της εξέτασης του νεογνού- βρέφους και μπορεί να καθορίσει το φυσιολογικό ισχίο ή να αναδείξει τον βαθμό της παθολογίας.


Πρόκειται για συγγενή παραμόρφωση του ποδιού, εμφανή άμεσα με την γέννηση, το πόδι έχει κλίση προς τα έσω και κάτω, είναι σχεδόν σε επαφή με το έσω τμήμα της κνήμης. Η θεραπεία ξεκινά άμεσα με κατάλληλους διορθωτικούς γύψινους επιδέσμου (Ponseti) και χειρουργική διόρθωση όταν χρειάζεται. Σήμερα επιτυγχάνεται πολύ καλή διόρθωση της παραμόρφωσης.
Αφορούν διαταραχές της μορφολογίας και του αριθμού των δακτύλων ή τμημάτων του άκρου, περιλαμβάνοντας καταστάσεις όπως η πολυδακτυλία, η συνδακτυλία, καθώς και συγγενείς ανωμαλίες μήκους ή ανάπτυξης, όπως η βραχυδακτυλία, η σπάνια υποπλασία ή μερική απουσία τμημάτων του άκρου. Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται ανά περίπτωση.
Ορισμένες νευρομυϊκές καταστάσεις, όπως η εγκεφαλική παράλυση, μπορεί να γίνουν εμφανείς από τη βρεφική ηλικία μέσω καθυστέρησης κινητικών οροσήμων ή ασυμμετριών. Πρέπει να ελέγχονται βρέφη με προωρότητα, πολύδυμες κυήσεις, νεογνά με νοσηλεία στην ΜΕΝΝ.
Σπάνιες κακώσεις που μπορεί να συμβούν περιγεννητικά. Τα κατάγματα της κλείδας είναι τα συνηθέστερα και είναι αθώα, δεν δημιουργούν προβλήματα. Τα κατάγματα των μακρών οστών (μηριαίο, βραχιόνιο) αντιμετωπίζονται συντηρητικά με εξαιρετική πρόγνωση. Χρειάζεται έλεγχος για αποκλεισμό γενικευμένων παθήσεων που δημιουργούν εύθραυστα οστά. Στα νεογνά υπάρχει μεγάλη αναγεννητική ικανότητα και διορθώνονται γρήγορα αποκλίσεις του άξονα του οστού, όταν έχει υποστεί κάταγμα.
