Νήπιο – προσχολική ηλικία (1–5 ετών)

Η χωλότητα είναι αλλαγή στη βάδιση και μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες. Η διερεύνηση αφορά την ανώδυνη ή την επώδυνη χωλότητα. Χρειάζεται ακριβή διάγνωση και διερεύνηση με υπερηχογραφήματα, αιματολογικές εξετάσεις, ακτινογραφίες ή μαγνητική τομογραφία, ανάλογα με την πάθηση. Είναι δυσχερές στα νήπια να προσδιορίσουμε το σημείο της πάθησης.

Στα πρώτα χρόνια ζωής θεωρείται συχνά φυσιολογική παραλλαγή της ανάπτυξης. Σε υψηλό ποσοστό είναι αυτοιώμενη όταν εμφανίζεται στην παιδική ηλικία και έχει οικογενή προδιάθεση. Σε επίμονες ή έντονες περιπτώσεις χρειάζεται διερεύνηση (π.χ. νόσος Blount, ραχίτιδα). Η φωτογράφηση σε όρθια θέση είναι μέθοδος για αντικειμενική καταγραφή της ραιβογονίας στα πρώτα στάδια.

Η “Χ” διαμόρφωση των γονάτων είναι συχνή στην ηλικία 3-6 έτη και συνήθως αυτοδιορθώνεται με την ανάπτυξη. Διερευνάται νωρίς σε παιδιά με χαμηλό ύψος.

Στα περισσότερα παιδιά είναι εύκαμπτη και φυσιολογική. Αν δεν συνοδεύεται από πόνο, συνήθως δεν απαιτείται θεραπεία.

Μπορεί να είναι ιδιοπαθής και παροδική, αλλά όταν επιμένει χρειάζεται έλεγχο για πιθανή ρίκνωση αχιλλείων ή υπερτονία. Είναι συνήθης σε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού.

Η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί νωρίς και χρειάζεται παρακολούθηση για να εκτιμηθεί η εξέλιξή της. Μπορεί να οφείλεται σε συγγενείς διαμαρτίες των σπονδύλων (ημισπόνδυλοι, συνοστέωση) ή να υπάρχει νευρολογική διαταραχή. Η σκολίωση πρώιμης έναρξης προσβάλει αγόρια και κορίτσια και είναι ένα ιδιαίτερα δύσκολο πρόβλημα για την αντιμετώπιση.

Τι είναι φυσιολογικό;

Πολλές μορφές “στραβών ποδιών” ή πλατυποδίας αποτελούν φυσιολογικά στάδια ανάπτυξης και βελτιώνονται με τον χρόνο.

Πότε να ανησυχήσουν οι γονείς;

Όταν υπάρχει πόνος, επιμονή της παραμόρφωσης, δυσκολία στο περπάτημα ή ασυμμετρία στη βάδιση.